Przejdź do głównej zawartości

Krakowski Ukośnik!

Konicziwa!
Dzisiaj chciałabym powrócić z moją podróżą, albowiem KRAKÓW!


Jeśli chodzi i podróż na trasie Gdańsk- Kraków to te 10 prawie 11 godzin minęło mi w sympatycznym towarzystwie Ani, z którą się umówiłam na fb i Konrada poznanego w autobusie. Choć nie obyło się i bez przygód typu walka z automatem w Łodzi, ale to takie typowe. 
Kraków powitał mnie deszczem, ale na szczęście nie jakimś przenikliwym :) po wydobyciu się z autobusu na krakowskim dworcu pojawił się zasadniczy problem... w którą stronę? 
I tu do akacji wkraczają koledzy z Bochni (pozdrawiamy :D), których spotkaliśmy nieopodal i którzy jak się okazało zmierzali na tenże sam koncert, no i nie bardzo mieli pomysł gdzie iść. Idąc więc zwartą grupą doszliśmy do najbliższego skrzyżowania i... i stanęliśmy w miejscu, ale nawinęła się taka jedna pani z psem (oooo to było przeżycie huh) i powiedziała nam mniej więcej jak mamy się kierować, a że przed koncertem takim watro wprowadzić się w jeszcze bardziej imprezowo-koncertowy nastrój to zapadła decyzja o pójściu na piwo (i dobrze bo na Kraków Arenie piwo kosztowało ok. 9 zł... a mineralna 7 pln- paranoja cóż), a jako, że nikt z nas nie znał miasta to zdaliśmy się na przypadek i udało nam się trafić do dość sympatycznego pubu, ale gdzie on jest to miałabym teraz problem z wskazaniem adresu :D 
A w pubie jak to w pubie... 2 piwka w dość szybkim tempie i trzeba było ruszać dalej i ten etap dalej mimo, iż zaiste ciekawy pozwolę sobie pominąć xD i przejdę do rzeczy...
...KRAKÓW ARENA
Kolejka- mega długaśna była, i niestety pożegnałam się z moją ukochaną, mineralką, potem niestety rozstałyśmy się z Konradem, a koledzy z Bochni zgubili się już wcześniej (zresztą potem ich spotkałam jak wyszłam po wodę), potem kolejna kolejka do szatni. Po pokonaniu wszystkich przeciwności losu znalazłyśmy się na płycie (przez cały koncert dzielnie się przepychając do barierki- ja niestety będąc blisko celu musiałam odpuścić i wyjść tam gdzie jest więcej powietrza :/). Na support się nie załapałyśmy, ale koncert Slasha- magiczny, nie w takim sensie jak Plateau oczywiście, bo to jedno nie ma nic do drugiego, ale były pozytywne wibracje w dużych ilościach. Fakt, że przre koncertem nie miałam kiedy zapoznać się z World on Fire (wstyd), ale myślę, że dobrze się stało, bo dzięki temu mogłam odebrać tą muzykę bez żadnych uprzedzeń i porównań, taką czystą jaka mogła się zdarzyć tylko na koncercie. Nie prawdą jednak byłoby stwierdzenie, że całkiem obce mi były utwory, które pojawiły się na koncercie, bo było też kilka starych kawałków Gunsów .Ta energia gdy darłam się na całe gardło YOU COULD BE MIIIINEEEE! niepowtarzalna. Cóż by jeszcze o tym koncercie... aaaach i Kartoniada była... kiepsko nieco wyszła, ale dumnam, że trzymałam czerwoną kartkę, która zresztą do dzisiaj mam w domu ;) 
A po wyjściu z Areny- kongo. do tego stopnia, że zdecydowaliśmy się wracać pieszo na dworzec ,choć to kawał drogi był.
Słowem podsumowania: mimo odległości, kosztów, niesprzyjającej aury i późniejszego odchorowywania w Warszawie to z pełną świadomością mogę powiedzieć: WARTO BYŁO, NIE ŻAŁUJĘ, gdyby czas się cofnął i miałabym jeszcze raz wybierać jechać czy nie to z pewnością bym pojechała

To by było chyba tyle na ten temat :)
Margot.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Nowy rok- nowa ja

taaaa... już się rozpędzam i lecę.

To nie będzie żadne podsumowanie ubiegłego roku, bo co tu podsumowywać, skoro wiele się nie działo. Nic, null, zero, nothing. Nie powiem, że się nie zmieniło, bo parę zmian zaszło, ale  nie ma nad czym się rozwodzić.

Ale wracając do tematu "nowy rok- nowa ja"... nie zamierzam lecieć na siłownię, katować się dietą, czytać podręczników motywacji, choć pewnie wszystko to by mi się przydało, ale sama myśl o tym mnie napawa obrzydzeniem. Siłownia to nie dla mnie, ale jak zrobi się ciepło i owszem wsiądę na rower. Dieta... cóż przez tydzień byłam na kapuścianej, dziękuję postoję. A co do książek motywacyjnych- wolę po raz setny przeczytać Harry'ego Potter'a, Sagę o Ludziach Lodu, książki Moniki Szwaji, albo Miejsce za Miejscem Michała Szulima.

Chociaż w sumie to mam kilka "drobnych" postanowień, celów, czy jak to tam zwał.

Znajdę sobie znajomych (TAK! może brzmi to śmiesznie, ale nie licząc kilku osób ze studiów, z którymi widzę …

W sumie nie jest źle

Cześć,
Dawno mnie nie było. Ostatni raz zaglądałam tutaj przed wyjazdem do Montfoort. Od tego czasu wiele razy zbierałam się do wystukania kilku słów z aktualizacją. Nawet kilka razy zaczynałam pisać szkic wpisu w zeszycie, ale jakoś nigdy nie mogłam go skończyć.
Ale teraz, kiedy moje życie jako tako złapało jakiś pion  chciałabym wrócić do pisania, bo muszę przyznać, że trochę mi tego brakuje. Mam taki ambitny plan, żeby nowe wpisy pojawiały się raz w tygodniu, w niedzielę. Czy mi się uda? Wierzę, że mam szansę :)

A co przez te prawie 4 miesiące się u mnie działo?

Jak wiecie byłam w Holandii. Miałam być tam około 7 tygodni. Cóż, poszło nie po mojej myśli. W serach pracowało mi się naprawdę dobrze, myślałam, że szefostwo jest ze mnie zadowolone. A jednak po dwóch tygodniach podziękowali mi za współpracę. Trochę się załamałam. Na szczęście nie zostałam z tym sama, bo mam w Holandii osobę do której mogłam się zwrócić o pomoc. Dlatego po dwóch tygodniach z Montfoort przeniosłam się do He…

Birds are flying on the Europe skies...

Jest niedziela,  już nie późno, ale jeszcze nie wcześnie. Długo zajęło mi zebranie się w sobie żeby wrócić z nowym postem...
Podejrzewam że ten wpis będzie żałosny w swej formie i narzekaniu,  ale takie mam od dłuższego czasu nastroje...  Po prostu depresja w rozkwicie.
Jak przez ostatnie półtora miesiąca wyglądało moje  Nie-życie? Praca-dom-szkoła. Wpadłam w kierat i nawet w dzień wypłaty nie miałam się  lepiej,  a wręcz patrząc na stan konta czułam się jakby  mi ktoś w twarz dał... Tak wiem,  że młoda jestem, nie mam doświadczenia to czego się spodziewam...  Ale do cholerny...  Chciałabym jednak żyć spokojnie, a nie zastanawiać się czy jeśli po opłaceniu szkoły i innych zobowiązań jeśli  kupię sobie nowe spodnie i buty to czy starczy mi  do następnej wypłaty.  Moje koleżanki ze studiów jak im powiedziałam ile średnio zarabiam pracując w zawodzie były pod wrażeniem,  że jeszcze nie rzuciłam pracy, a wręcz brnę w to kończąc kolejne studia w tym samym kierunku... Cóż póki co pracuję …