Przejdź do głównej zawartości

Sentymenta

(na zdjęciu od lewej: Pola Raksa, Zbigniew Cybulski, Barbara Brylska)

Konicziła!
Ten wpis zaczęłam nieco nietypowo bo od obrazka, ale to właśnie o nim chcę się trochę rozwinąć.
Jest to kadr z filmu Ich dzień powszedni, którego... nie widziałam, ale Pola Raksa jest aktorką, która grała Marusię w Czterech pancernych, a jak wiadomo Wam (lub nie) jeszcze 2 lata temu miałam silną fazówkę na ten serial i w związku z tym od 2009 roku na nk.pl mam konto, które teraz nieco mniej (choć dla starych znajomych wciąż jestem Maruśka)  jednak wiąże się z ta postacią, na początku była to wierna kalka, ale dał znać tam o sobie mój charakterek i powstała osóbka dość charakterystyczna, wśród przedstawicieli starej gwardii (zwłaszcza związanej z tradycyjną klasą E <sienkiewiczowską> (bardzo związane wiem, ale to tam najlepsze imprezy)) stanowczo rozpoznawana, mam nadzieję, że z uśmiechem.
A drugą kluczową postacią dla mnie w tym fotosie jest B.Brylska, czyli Krzysia z Pana Wołodyjowskiego (no już słyszę to pytanie wklepywanie w Google co to jest  Pan Wołodyjowski, ale nie podam Wam odpowiedzi, co to to nie, będę okrutna). Ponieważ Krzyśka, która niestety zniknęła z naszoklasowego łona, jest dla mnie kimś w rodzaju bliźniaczej duszy. Niezłe hece razem odstawiałyśmy. Krzychna była takim promyczkiem słońca w pochmurny dzień. Z tą postacią związane jest wiele historii, które momentami przybierały dziwne kształty, ci co nie czytali w życiu nie ogarną xD.
A samo w sobie zdjęcie jest dla nas historyczne, symboliczne i w ogóle mega ważne. Niby tylko kard, na którym są dwie baby i facet w środku, a tyle treści. Co do faceta, to różne wersje krążyły w eterze, czasami był to Wojczi (też kochany ludzik), a czasami "piękny" nieznajomy.
W każdym bądź razie to jest jeden z tych obrazów, którzy budzi u mnie tyle pozytywnych emocji, że nawet pisząc te słowa, uśmiech mam tak szeroki, że jeszcze trochę, a rozerwało by mi usta, mimo, że mięśnie mi siadają z bólu to banan z mojego lica nie schodzi :)

Wiem, że spodziewaliście się pewnie czegoś jeszcze dłuższego, ale i tak jest chyba dobrze co? Zachęcam do pozostawiania swoich myśli w komentarzach pod wpisem, to naprawdę nie gryzie :)
Pozdrawiam,
Inkheart Margot.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Tak będzie lepiej już to wiem...

Nie rozpieszczam Was postami, nie ma co... ostatni post był w... lutym. Cóż pozostawię to bez komentarza.
Sporo się od tego czasu u mnie zmieniło. Zakończyłam swoją przygodę z przedszkolem. Zaczęłam przygodę ze szkołą, którą też niebawem zamierzam zakończyć (na szczęście). O powodach dla których nie zamierzam kontynuować współpracy w miejscu, w którym pracuję obecnie napiszę kiedy indziej, bo wiecie jak jest... ale na samą myśl o poniedziałku chce mi się wyć.
A co tam jeszcze poza tym?
W sumie bez zmian, dalej jestem no-lifem. ale wiecie co? Zaczęłam to cholera doceniać.
Bo wiecie co odkryłam dzięki zajęciom z psychologii klinicznej (tak, dalej studiuję tu gdzie studiowałam) i książce dr Sandi Mann "Psychologia od środka. Nauka badająca stan umysłu", że jestem jedną z osób, które mają osobowość unikającą, która charakteryzuje się trudnościami w kontaktach społecznych i unikanie ich (skrajna introwersja), mimo dążenia do bycia akceptowanym i pragnienia relacji interpersonalny…

Birds are flying on the Europe skies...

Jest niedziela,  już nie późno, ale jeszcze nie wcześnie. Długo zajęło mi zebranie się w sobie żeby wrócić z nowym postem...
Podejrzewam że ten wpis będzie żałosny w swej formie i narzekaniu,  ale takie mam od dłuższego czasu nastroje...  Po prostu depresja w rozkwicie.
Jak przez ostatnie półtora miesiąca wyglądało moje  Nie-życie? Praca-dom-szkoła. Wpadłam w kierat i nawet w dzień wypłaty nie miałam się  lepiej,  a wręcz patrząc na stan konta czułam się jakby  mi ktoś w twarz dał... Tak wiem,  że młoda jestem, nie mam doświadczenia to czego się spodziewam...  Ale do cholerny...  Chciałabym jednak żyć spokojnie, a nie zastanawiać się czy jeśli po opłaceniu szkoły i innych zobowiązań jeśli  kupię sobie nowe spodnie i buty to czy starczy mi  do następnej wypłaty.  Moje koleżanki ze studiów jak im powiedziałam ile średnio zarabiam pracując w zawodzie były pod wrażeniem,  że jeszcze nie rzuciłam pracy, a wręcz brnę w to kończąc kolejne studia w tym samym kierunku... Cóż póki co pracuję …

נולדתי לשלום

Dzisiaj zacznę piosenką... nieprzypadkową... zanim przejdziesz dalej posłuchaj... wiem, że na 99% nie rozumiesz tekstu bo jest po hebrajsku, ale później Ci to wytłumaczę. Obcuję.



Jak wiesz, albo zauważyłeś nie wypowiadam się na tematy związane z polityką. Raz kłóci się to z moim osobistym ja, które nawet jeśli ma jakieś poglądy dotyczące religii i polityki to nie wdaje się w dyskusje na ten temat z NIKIM, nawet z rodziną, a dwa, trochę z racji wykonywanego zawodu, bo pamiętam jak na studiach licencjackich wykładowczyni powiedziała nam, że nauczyciel nie powinien obnosić się ze swoimi poglądami na te tematy (z czym całkowicie się zgadzam, zresztą gdybym miała dzieci też nie chciałabym, żeby nauczyciel je indoktrynował w tym względzie).

Ale dzisiaj chcąc nie chcąc zahaczę nieco o politykę, bo trudno nie zawadzić.
Wczoraj w Gdańsku wydarzyła się tragedia. Co tu kryć nawet mnie, osobę, która dość chłodnym okiem patrzy na świat i to co się w nim dzieje, to mocno poruszyło. Już samo to, że …