Przejdź do głównej zawartości

Ballada dworcowa

Witajcie,
Dzisiaj tak nietypowo bo nie z domowego zacisza,a z dworca PKS. Czekam właśnie na autobus do domu po zajęciach na uczelni. Jest dopiero 13:57, a mój kurs jest dopiero o 15:30, tak więc jeszcze półtorej godziny przede mną, które trzeba jakoś spędzić. Żeby jeszcze pogoda dopisywała to pół biedy, ale niestety się rozpadało toteż (ładne słowo nieprawdaż?) zamiast siedzieć na stanowisku kiszę się na stojąco w śmierdzącym budynku dworca, wśród obcych ludzi, którzy nawiasem mówiąc też różnie pachną. Dla osoby, która nie lubi ścisku i smrodu mas ludzkich (bo zawsze duże skupiska ludzi wydzielają charakterystyczny smrodek) to iście traumatyczne doświadczenie. To można by zadać pytanie jak wytrzymuję koncerty? Otóż na koncertach czy to w teatrze, czy na stadionie, czy w plenerze sprawa wygląda ździebko inaczej. Publiczność jest jakby mniej przypadkową grupą ludzi (bo nie każdy może sobie pozwolić na wydatek rzędu 220 złotych polskich- ja tyle zapłaciłam za Slasha) i wtedy obowiązuje już jakaś kultura higieniczna i osobista. Czego nie można powiedzieć o ludziach na dworcu, właśnie jakiś stary... (tu epitet pominę ze względu na jakiś tam poziom kultury) odepchnął mnie brudnymi łapami z jakimś tam niemiłym tekstem (nie słyszałam bo mam na uszach słuchawki) od słupka o który stałam oparta i stanął tam i stoi. Aż korciło mnie żeby coś powiedzieć, ale postanowiłam być ponad to. Ale wracając do tematu higieny na koncertach to nie wiem czemu, ale krąży opinia,  że ktoś kto słucha rocka, czy metalu, chodzi w glanach (a już nie daj Posejdon, żeby chłopak miał długie włosy) to zaraz brudas, syf, kiła, mogiła, malaria i AIDS. A właśnie zę nie prawda! I nie każdy rockman to narkoman i alkoholik. Wiadomo, wszędzie trafiają się czarne (w przypadku metali można powiedzieć, że białe ;]) owce, ale zaraz ta grupa dostała taka niesprawiedliwą etykietkę, co i mnie osobiście krzywdzi bo może ja nie wygląda, ale w głębi duszy jestem metalówą i rockmanką i się tego nie wstydzę, choć jak mówiłam, czy też raczej pisałam ta dziewczyna w spódnicy i różowej koszulce (a i owszem zdarza mi się tak ubrać latem) czy w różowej kiecce (mam, posiadam, noszę! Agu widziała) w niczym nie przypomina tej cholery, która siedzi w środku i wyłazi czasami. Ale wracając do rzeczy, bo znów odbiegłam od tematu, uważam że, "glaniarze", że się tak wyrażę, maja często większa kulturę osobista i są bardziej czyści i schludni od wielu "zwykłych" ludzi. A tym czasem wyglądam przez szklane drzwi i widzę, że przestało padać, więc ewakuuję się na powietrze bo zaraz się w tej ciasnocie i duchocie uduszę... Wreszcie powietrze! a i mi na tym pisaniu czas uciekł bo zegarek wskazuje już 14:37 czyli do autobusu została już mniej niż godzina, a za półtorej będę w domu. I nawet słonko wyszło, więc na razie kończę i będę się oddawać produkowaniu witaminy D tym bardziej, że ekran tabletu mam tak zamazany odciskami palców, że już niewiele na nim widać.
Wieczorem postaram się znów zajrzeć i coś napisać, ale nie obiecuję bo to nigdy nic nie wiadomo.

M.

Do wyjazdu: 31 DNI only

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Nowy rok- nowa ja

taaaa... już się rozpędzam i lecę.

To nie będzie żadne podsumowanie ubiegłego roku, bo co tu podsumowywać, skoro wiele się nie działo. Nic, null, zero, nothing. Nie powiem, że się nie zmieniło, bo parę zmian zaszło, ale  nie ma nad czym się rozwodzić.

Ale wracając do tematu "nowy rok- nowa ja"... nie zamierzam lecieć na siłownię, katować się dietą, czytać podręczników motywacji, choć pewnie wszystko to by mi się przydało, ale sama myśl o tym mnie napawa obrzydzeniem. Siłownia to nie dla mnie, ale jak zrobi się ciepło i owszem wsiądę na rower. Dieta... cóż przez tydzień byłam na kapuścianej, dziękuję postoję. A co do książek motywacyjnych- wolę po raz setny przeczytać Harry'ego Potter'a, Sagę o Ludziach Lodu, książki Moniki Szwaji, albo Miejsce za Miejscem Michała Szulima.

Chociaż w sumie to mam kilka "drobnych" postanowień, celów, czy jak to tam zwał.

Znajdę sobie znajomych (TAK! może brzmi to śmiesznie, ale nie licząc kilku osób ze studiów, z którymi widzę …

Bawię się świetnie...

...czyli krótka lekcja jak podnieść poziom zadowolenia z życia i zmniejszyć ilość życiowych rozczarowań.

Jeśli jest coś na czym Ci zależy nie nastawiaj się na to
Sama się przekonałam, że jeśli mocno mi zależy na czymś to z pewnością coś nie wypali. Nawet jeśli nie zawali się cały plan to coś pójdzie nie tak.Umiesz liczyć- licz na siebie.
Prawda stara jak świat, niby ją znam od zawsze, ale jej sedno za każdy razem jak coś się zawali dociera do mnie od nowa. I jeszcze raz... i kolejnyBądź egoistą!
Dawka zdrowego egoizmu jeszcze nigdy nikomu nie zaszkodziła. I żeby nie było- nie namawiam tu do zostania narcyzem, co to to nie, ale postaw się w centrum choć raz na jakiś czas bądź sam dla siebie najważniejszy, najlepszy najwspanialszy. I choć trudno w to uwierzyć patrząc na mnie wciąż się tego uczę. Z powodu czegoś co nazywam na swój prywatny użytek "moim małym borderline" moja samoocena jest ogólnie niska dość, a w momentach kryzysowych spada do poziomu -nieskończoność do sześcianu. …

W kartonie

Jestem już oficjalnie pedagogiem z wykształcenia! W poniedziałek miałam obronę mojej pracy licencjackiej i obroniłam się na czwóreczkę! Dawno nie byłam z siebie aż taka dumna. I to znaczy, że nieubłaganie kończy się etap mojego życia związany z Elblągiem. Bo kiedy w poniedziałek odbiorę z dziekanatu zaświadczenie o ukończeniu studiów to prawdopodobnie nieprędko tam wrócę (nie, nie będę osobiście mogła odebrać dyplomu- zrobi to za mnie moja mama). Ostatnie 2 miesiące były czasem intensywnego załatwiania wszystkich możliwych (i tych niemożliwych też 😉) spraw. Dawno nie miałam tyle biegania po wszelkiego rodzaju instytucjach i urzędach, od banków począwszy, przez ARiMR skończywszy na notariuszu. Ale oprócz jednego papieru z uczelni (żebym mogła zacząć od października studia na innej uczelni) właściwie wszystko już mam załatwione i przyklepane. No dobra, nie wszystko. Została mi jeszcze jedna Niezałatwiona Sprawa, ale to jest coś czego naprawdę nie mam siły ruszać. Nie chodzi tu nawe…